Ga naar pagina inhoud

Zodra wij ons niet succesvol en doeltreffend hebben kunnen verdedigen tegen een bedreiging, blijft er enorme (overlevings)energie achter in ons zenuwstelsel.
Als deze niet ontladen wordt, nemen we aan dat we nog steeds in gevaar verkeren.
Hierdoor blijven we steeds opnieuw het zenuwstelsel activeren om actiebereid te kunnen zijn.

Dit kan ons zenuwstelsel niet aan. Het kan ook niet alleen de energie weer ontladen.
Het gevolg is dat ons lichaam een uitweg zoekt door de energie te binden en te organiseren in de vorm van symptomen, traumasymptomen.
Zo wordt zoveel als mogelijk de druk afgehaald van het zenuwstelsel.

Er zullen symptomen ontstaan al vrij kort na de gebeurtenis die ze veroorzaakt heeft. Echter ook later ontwikkelen zich van lieverlee symptomen. Vaak ook bundelen symptomen zich tot syndromen. Met name als het zenuwstelsel te lang bloot staat aan een te hoge lading.

4 Kernsymptomen

Allereerst ontstaan de vier kernsymptomen:

  1. Hyperactivering;
  2. Contractie of samentrekking;
  3. Dissociatie;
  4. Immobiliteit of bevriezing , verbonden met het gevoel van hulpeloosheid.

Symptomen vrij kort na de Gebeurtenis

Veelal kort erna, of zelfs onmiddellijk, kan men te maken krijgen met:

Symptomen: Later Ontwikkelling na de Gebeurtenis

Symptomen die zich wat later kunnen ontwikkelen zijn onder andere:

Bij voortdurende hoogspanning in het zenuwstelsel kan zich nog ontwikkelen:

KvK: 17229662

Tel.:+31 (0)73 - 5493222

Gsm.: +31 (0)6 - 16491264

Particulieren

Organisaties

Kalender (Aktiviteiten)